YÖNÜ BELİRSİZ BİR ROTA

 “Amaçları bulanık olanlar kuşku yok ki araçların dolambaçlarında takılıp kalacaklardır.”

 2 dakika sonrası net olmayan bir geleceği güvence altına almak, garantilemek istedik yavaş yavaş silerken hayallerimizi… Kendimizi, ne istediğimizi bilmez savrulan yapraklar gibi dolaştık hayat içerisinde. Okyanusun ortasında mahsur kalan, yönünü kaybeden bir gemi içinde kendimizi yetiştirmekle uğraştık, yolu aramaktan önce… Boşluğun içinde güven aradık, başarmak istediğimiz şeylere bir isim koyamadık. Ne meslek seçmek istediğimizi sordular hep, ne yapmak istediğimizi değil. Araçları amaç edindik, elde edip yine tatmin olmamayı öğrendik. 20 yaşını geçip hayatta ne istediğimizi hala bulamayan bir nesil olduk şimdi, yine bir boşluk ve yine kayıplardık. Çok küçük yaşta kimlik bunalımı yaşadı bu nesil, onların çığlıkları sessizdi büyüklerin sağır olduğu bir dönemde…

  Bir çok kişi konuştu bir çok kişi yazdı duyuramadık mı, duyulsak da anlaşılamadık mı bilinmez. Kendimizi ifade etmeyi bile öğrenemedik ki, aynada baktığımız kişiyi anlamayı, onun  ne istediğini sormayı da bilemedik. Hayatın amacını yitirmiş, bir uçurumun kenarında öylece izliyor ve bekliyoruz huzurun bizi bulmasını, huzur da bizi beklemiyor mu oysa?